🌲 მოხუცი ქალი ტყეში შეშის შესაგროვებლად წავიდა და უცებ საცოდავი წკმუტუნი გაიგონა. გამხმარ ტოტებს შორის მან პატარა მგლის ლეკვი დაინახა, რომელიც გაიხლართა და თავის დაღწევა ვერ შეძლო. ქალს მიახლოების ეშინოდა, მაგრამ თანაგრძნობამ შიშს აჯობა. მან ცხოველი გაათავისუფლა — და რამდენიმე წამში მიხვდა, რომ ტყეში მარტო არ იყო.

🐺🌲 მოხუცი ქალი ტყეში შეშის შესაგროვებლად წავიდა და უცებ საცოდავი წკმუტუნი გაიგონა. გამხმარ ტოტებს შორის მან პატარა მგლის ლეკვი დაინახა, რომელიც გაიხლართა და თავის დაღწევა ვერ შეძლო. ქალს მიახლოების ეშინოდა, მაგრამ თანაგრძნობამ შიშს აჯობა. მან ცხოველი გაათავისუფლა — და რამდენიმე წამში მიხვდა, რომ ტყეში მარტო არ იყო.

მარია პატარა სოფლის განაპირას ცხოვრობდა და ხშირად დადიოდა ტყეში გამხმარი ტოტების შესაგროვებლად.

იმ დღეს ის უკვე უკან დაბრუნებას აპირებდა, როცა უცნაური ხმა გაიგონა.

ქალი გაჩერდა.

სქელი ბუჩქებიდან სუსტი წკმუტუნი ისმოდა.

— რა არის იქ?

მარია ფრთხილად მიუახლოვდა და მგლის ლეკვი დაინახა.

ის გამხმარ ტოტებს შორის იყო გაჭედილი. რაც უფრო მეტად ცდილობდა თავის დაღწევას, მით უფრო ებლანდებოდა ტოტებში.

მოხუც ქალს შეეშინდა.

— ღმერთო… ოღონდ მისი დედა ახლოს არ იყოს.

რამდენიმე წამი დისტანციაზე იდგა.

მგლის ლეკვმა ისევ დაიწკმუტუნა.

მარიამ ირგვლივ მიმოიხედა.

არავინ ჩანდა.

— კარგი. მოითმინე, პატარავ.

ის ფრთხილად მიუახლოვდა და ტოტების გაწევა დაიწყო.

მგლის ლეკვი გაქცევას ცდილობდა, მაგრამ ქალი მშვიდი ხმით ელაპარაკებოდა:

— ნუ გეშინია. არაფერს დაგიშავებ.

რამდენიმე წუთის შემდეგ უკანასკნელმა ტოტმაც გაათავისუფლა მისი თათი.

მგლის ლეკვი მაშინვე წამოხტა და გვერდზე გაიქცა.

მარიამ გასწორდა და შვებით ამოისუნთქა.

— გაიქეცი დედასთან.

მაგრამ უცებ მის უკან ფოთლების ძლიერი შრიალი გაისმა.

ქალი ადგილზე გაიყინა.

ნელა შემოტრიალდა.

ხეებს შორის რაღაც მუქი სილუეტი დაინახა.

მარიამ მაშინვე მიხვდა, ვინც იყო.

ეს იყო ძუ მგელი.

ის მოხუცი ქალისგან სულ რამდენიმე მეტრში იდგა და პირდაპირ უყურებდა.

მარია გაქვავდა.

ძუ მგელი ნელა დაიძრა წინ.

— ჩუმად… არ მინდოდა მისთვის ზიანის მიყენება, — ჩურჩულით თქვა ქალმა.

მაგრამ მტაცებელი კვლავ უახლოვდებოდა.

ყურები უკან ჰქონდა გადაწეული, ხოლო კისერზე ბეწვი აეშალა.

მარია უკან დაიხია.

— ღმერთო ჩემო…

ძუ მგელმა კიდევ რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა.

ახლა მათ შორის სულ მცირე მანძილი რჩებოდა.

მოხუცი ქალი შეტრიალდა და ახლოს მდგარი სადარაჯო ქოხისკენ გაიქცა.

ზურგს უკან მძიმე ნაბიჯების ხმა ესმოდა.

— ოღონდ მოვასწრო…

მარიამ კარის სახელურს ხელი ჩაავლო და გაჭირვებით გააღო.

ბოლო წამს მან შიგნით შესვლა და კარის მიჯახუნება მოასწრო.

ძუ მგელი პირდაპირ ქოხის წინ გაჩერდა.

მან რამდენჯერმე შემოუარა ქოხს და თან ყნოსავდა.

მარია ზურგით კარს მიეყრდნო და მძიმედ სუნთქავდა.

პატარა ფანჯრიდან მან მგლის ბელი დაინახა.

ის უკვე დედის გვერდით იდგა.

ქალმა იფიქრა, რომ ახლა ძუ მგელი წავიდოდა.

მაგრამ ის მოულოდნელად კვლავ პირდაპირ ქოხს მიაჩერდა.

შემდეგ კი უცებ დაიწყო კარის გვერდით მიწის თათით ფხეკა.

მარიამ შეშინებულმა უკან დაიხია.

მხოლოდ ერთი საათის შემდეგ დატოვეს მგლებმა ეს ტერიტორია.

მაშინ ქალი დარწმუნდა, რომ ველურ ბუნებაში ადამიანური კანონები არ მოქმედებს.

ზოგჯერ ადამიანის სიკეთე შეიძლება მისთვისვე ტრაგედიად იქცეს.