მეგობართან სტუმრად ვიყავი და ყველაფერი ჩვეულებრივად მიმდინარეობდა, სანამ შემთხვევით გასაღებები საწოლის ქვეშ არ ჩამივარდა. როცა მათ ასაღებად დავიხარე, სრულიად მოულოდნელად შევნიშნე ძალიან უცნაური ნივთი, რომლის იქ დანახვას ნამდვილად არ ველოდი… 😳
🫢🔍
თავიდან მეგონა, რომ მომეჩვენა, მაგრამ რაც უფრო ყურადღებით ვუყურებდი, მით უფრო ვრწმუნდებოდი, რომ ეს უცნაური ნივთი იქ ნამდვილად არ უნდა ყოფილიყო. რაც ამის შემდეგ მოხდა, ყველაფერს სულ სხვა თვალით დამანახვა…
ეს იყო ჩვეულებრივი საღამო, როცა მეგობართან სტუმრად მივედი. ჩვენ მშვიდად ვსაუბრობდით, სხვადასხვა ისტორიებს ვიხსენებდით და დროს სასიამოვნო საუბარში ვატარებდით. ერთ მომენტში შემთხვევით გასაღებები დამივარდა და მისი ოთახის საწოლის ქვეშ შეგორდა.
დავიხარე, რომ ამეღო ისინი და გადავწყვიტე, საწოლის ქვეშაც შემეხედა.
თავიდან მხოლოდ ჩვეულებრივი ნივთები დავინახე: რამდენიმე ყუთი, ძველი ჟურნალები და კუთხეში დაგროვილი მტვერი. მაგრამ შემდეგ ჩემი ყურადღება მიიპყრო უცნაურმა საგანმა, რომელიც უფრო შორს იდო და თითქმის მთლიანად სიბნელეში იყო დამალული.
ის სრულიად უჩვეულოდ გამოიყურებოდა.
ხელი გავიწოდე და ნელ-ნელა გამოვიღე საწოლის ქვეშიდან.
რაც უფრო დიდხანს ვაკვირდებოდი მას, მით უფრო მაოცებდა. საგანს რთული ფორმა ჰქონდა, მრავალი წვეტიანი დეტალით, რომლებიც სხვადასხვა მიმართულებით იყო გაშლილი. სუსტ განათებაში ის თითქმის ჰგავდა უცნობი მოწყობილობის ნაწილს ან სამეცნიერო ფანტასტიკის ფილმიდან აღებულ ნივთს.
ფრთხილად შევატრიალე ხელში.
არანაირი წარწერა. არანაირი ღილაკი. არანაირი ნიშანი.
ვერ ვხვდებოდი, რისთვის იყო შექმნილი.
მეგობარს ვკითხე:
— მითხარი, ეს საერთოდ რა არის?
მაგრამ თავიდან თვითონაც ვერ მიხვდა, რაზე ვეკითხებოდი. მე ისევ ვათვალიერებდი საგანს და ვცდილობდი გამერკვია, რა შეიძლებოდა ყოფილიყო.
ის ზედმეტად უცნაური ჩანდა ჩვეულებრივი ნივთისთვის. ფორმა განსხვავებული იყო, მასალა პლასტმასას ჰგავდა, ხოლო კონსტრუქცია თითქოს კონკრეტული დანიშნულებისთვის იყო შექმნილი.
სხვადასხვა ვარიანტის მოფიქრება დავიწყე.
იქნებ ეს რომელიმე მოწყობილობის ნაწილია?
იქნებ დეკორატიული ნივთია?
ან რაიმე თანამედროვე ტექნოლოგიური მოწყობილობა?
ამ დროს მეგობარმა უფრო ყურადღებით შეხედა ნივთს და უცებ სიცილი დაიწყო.
— მართლა არ იცი, რა არის ეს?
გაკვირვებულმა შევხედე.
— რა არის?
— ეს სათამაშო კონსოლის კონტროლერის სადგამია.
როგორც აღმოჩნდა, რამდენიმე თვის წინ მას შეუკვეთავს სპეციალური დიზაინი და 3D პრინტერით დაუბეჭდავს. ეს კონსტრუქცია სპეციალურად იყო შექმნილი იმისთვის, რომ სათამაშო კონტროლერი დაეჭირა, როცა მას არ იყენებდნენ.
ყველა უცნაური წვეტიანი ნაწილი, რომელიც ჩემთვის რაღაც იდუმალს ჰგავდა, უბრალოდ ორიგინალური დიზაინის ნაწილი ყოფილა.
ყველაფერი მაშინვე გასაგები გახდა.
მსუბუქი პლასტმასი.
უჩვეულო ფორმა.
არანაირი წარწერა.
ახლა უკვე არაფერი ჩანდა უცნაური.
ორივემ სიცილი დავიწყეთ, რადგან რამდენიმე წუთის წინ ჩვეულებრივი სათამაშო აქსესუარი ჩემთვის მომავალიდან მოსულ უცნობ ნივთს ჰგავდა.
მეორე დღეს მეგობარმა ეს ნივთი ისევ მაჩვენა ჩვეულებრივ განათებაში. საწოლის ქვეშ არსებული სიბნელისა და მოულოდნელი აღმოჩენის გარეშე ის სრულიად სხვანაირად გამოიყურებოდა.
ეს უბრალოდ ლამაზი და უჩვეულო აქსესუარი იყო.
ამ შემთხვევამ დამაფიქრა, რამდენად ძლიერ არის დამოკიდებული პირველი შთაბეჭდილება გარემოებებზე. როცა ადამიანი რაღაც უცნობს ხვდება, გონება ცდილობს ახსნა იპოვოს და ზოგჯერ ყველაზე წარმოუდგენელ ვარიანტებს ქმნის.
ბნელი ადგილი, უჩვეულო ფორმა და ინფორმაციის ნაკლებობა ჩვეულებრივ ნივთს ნამდვილ საიდუმლოდ აქცევდა.
მაგრამ თავად ნივთი მთელი ამ დროის განმავლობაში იგივე დარჩა.
შეიცვალა მხოლოდ ჩემი აღქმა.
და სწორედ ეს შემთხვევით აღმოჩენილი სათამაშო კონსოლის კონტროლერის სადგამი გახდა ერთ-ერთი ყველაზე სასაცილო ისტორია, რომელსაც ჩვენ კიდევ დიდხანს გავიხსენებთ.
