დღეს ჩემმა ქალიშვილმა გახსნა თავისი საყვარელი შოკოლადის ნაყინი — რომელსაც თითქმის ყოველდღე მიირთმევს სკოლის შემდეგ.
ყველაფერი ნორმალურად ჩანდა: ხრაშუნა კონუსი, ტკბილი არომატი, ზემოდან გამდნარი შოკოლადის თხელი ფენა. მაგრამ რამდენიმე წამის შემდეგ გავიგე, როგორ წამოიძახა გაკვირვებულმა:
„დედა, შეხედე რა არის!“
მივუახლოვდი და შიგნით რაღაც უცნაური დავინახე — მუქი ლაქა, შეფუთვის ან კარამელის ნაჭრის მსგავსი. თავიდან ვიფიქრეთ, რომ ეს უბრალოდ ლაქა იყო, შემდეგ კი შეიძლება შოკოლადის ნაჭერი. მაგრამ ჩემმა ქალიშვილმა, რომელიც ყოველთვის ცნობისმოყვარე იყო, გადაწყვიტა, ნაზად გაეხეხა ჩაის კოვზით.
ერთი წამის შემდეგ მან კივილი ამოუშვა. შოკოლადის ფენის ქვეშ დავინახეთ… საშინლად შევშინდი, როცა მივხვდი, რა იყო ეს.
ნაყინში პატარა სხეული იყო კუდითა და ქინძისთავებით. ეს მორიელი იყო. ნამდვილი, თუმცა მკვდარი. ზომით თუ ვიმსჯელებთ, ძალიან პატარა.
გაყინულები ვიდექით. პირველი კითხვა, რაც თავში მომივიდა, იყო: როგორ მოხვდა იქ? იქნებ ქარხანაში, როცა ნაყინს კონუსებში ასხამდნენ? ან, უარესი, შემდეგ, როცა შაქრიან მასაში გამაგრდა?
ზიზღი და შიში ვიგრძენით. ჩემს ქალიშვილს ნაყინის ყურება აღარ შეეძლო — ხელები უკანკალებდა. მაშინვე ფოტო გადავუღე და მწარმოებელს საჩივარი შევუტიე.
დღეს ნაყინზე ფიქრიც კი მაშფოთებს. არასდროს იცი, რა შეიძლება იმალებოდეს შოკოლადის ამ იდეალური ფენის ქვეშ…
